Een initiatief moet de slagingskans al in zich hebben
Als we enthousiast waren over een initiatief, zeiden we vaak: we trekken en sleuren net zolang totdat het werkt. Daarmee gaven we aan dat we ons uiterste best doen om het tot een succes te maken. En dat laatste doen we nog steeds.
Maar als een idee of initiatief niet zelf bij wijze van spreken al in beweging komt, als het puur van ons moet komen, moeten we het niet doen omdat het dan te veel moeite, tijd, energie en geld kost. Het moet niet te geforceerd zijn, je moet er niet naar hoeven zoeken. Een initiatief moet de slagingskans al in zich hebben voordat het een project wordt waar wij ons aan willen verbinden.
Dit is een lastig punt. Hoe weet je dit? Als er al een goedlopende organisatie staat die men wil uitbreiden of wil uitrollen op andere plekken in de wereld, is het makkelijker te beoordelen dan wanneer het idee alleen op papier bestaat. Goede vragen in dit verband zijn: is het vernieuwend? Zitten de mensen er echt op te wachten? Is er een gat in de markt of is deze al verzadigd? Heeft de initiatiefnemer al successen behaald met eerdere projecten? Denken we dat dit echt mogelijk is? En ook: word je enthousiast van het idee (wil je het meteen aan anderen vertellen)?
We hebben geleerd een sterk nee niet meer te negeren.
Ook is het is belangrijk te kijken naar dat wat werkt op andere plekken, daar valt veel te leren. En te durven stoppen met dat wat niet werkt. Essentieel is dus: onderzoek doen.
Lees ook: doe grondig onderzoek en bundel kennis en ervaring.
Overzicht geleerde lessen